Czyli pierwsza, produkcyjna wersja Poloneza. Premiera, miała miejsce 3 maja 1978 roku. Więcej informacji na temat tego auta, znajdziecie w zakładce HISTORIA. Na tej stronie, ograniczyłem się jedynie do opisania kilku detali nadwozia i wnętrza.
Rodzaje tapicerek: możemy wyróżnić pięć typów tapicerek;
- tapicerka standardowa, materiałowa ze skajowymi paskami po obu stronach siedziska. Domena najstarszych Polonezów (1977-1981). Występowała w kolorze czarnym, brązowym, czerwonym i niebieskim. Przy czym dwa ostatnie kolory to obecnie najbardziej poszukiwane odmiany. Niebieska tapicerka występowała w latach 1980-1981 (również bez skajowych pasków).
- tapicerka standardowa, materiałowa bez skajowych pasów po obu stronach siedziska – występowała w kolorze brązowym, czarnym i pomarańczowym (pomarańczowa tylko w latach 1980-1981).
- tapicerka znana głównie z wersji eksportowych – wykonana z grubszego materiału niż standardowa, bez skajowych pasków po obu stronach siedziska. Występowała w kolorze czarnym, brązowym, pomarańczowym, niebieskim i zielonym (pomarańczowa, niebieska i zielona tylko w latach 1980-1981).
- tapicerka taka jak w unikalnym modelu Coupe – brązowa w części siedziska a jego boczne strony wykonane z ciemnobrązowego skaju. Prawdopodobnie najrzadszy typ tapicerki występujący w tym aucie i prawdopodobnie występowała tylko w roku 1980.
- tapicerka ze skaju – domena wersji C czyli zubożonej odmiany Poloneza. Występowała w kolorach czarnym i brązowym.
Deska rozdzielcza występowała od początku produkcji w kolorach: czarnym i brązowym (głównie w wersjach eksportowych ale nie tylko). Miodowa to prawdziwy biały kruk – pojawiła się na przełomie 1983 i 1984 roku w krótkiej serii na eksport i była wytwarzana w krótkiej serii prawdopodobnie do 1985 roku. Ważna uwaga-deska rozdzielcza w autach z lat 1978-1979 różniła się wykonaniem a dokładniej zastosowano inną fakturę materiału przy jej produkcji (rzecz praktycznie niezauważalna i naprawdę trzeba siedzieć dobrze w temacie żeby poznać różnicę). To jednak nie koniec zmian - nie każda deska starego typu, z miejscem przeznaczonym na głośnik jest taka sama. W pierwszej serii posiadała ona chromowaną listwę nad schowkiem i lampki pod nawiewami. Kilka lat później przestano montować wspomnianą listwę i lampki (nieznacznie przeprojektowano też powierzchnię pod nawiewem z lewej strony - tam gdzie znajduje się przycisk od ssania). Wraz z upływem lat nastąpiły kolejne modyfikacje - ze środkowej części deski zniknęła zaślepka głośnika, później pojawiły się kratki nawiewów nad panelem środkowym. Generalnie do końca produkcji modelu Caro, kokpit budził skojarzenia z klasycznym Polonezem. Tak naprawdę całkowicie nową deskę rozdzielczą zaprezentowano wraz z pojawieniem się na rynku modeli Plus, w 1997 roku.
Plastiki wnętrza występowały w kolorach: czarnym, brązowym i miodowym (ten ostatni kolor, jak już wspomniałem to duży unikat - występowały w nim niektóre plastiki kokpitu, np. tunel środkowy pod deską rozdzielczą i parapety drzwi).
Popielniczki: w najstarszych Polonezach, spotkamy dwa rodzaje popielniczek, w tylnych boczkach drzwiowych. Szerokie (w kolorach czarnym i brązowym), montowane były w latach 1978-1982/83, wąskie w okresie późniejszym. Podobnie wygląda sytuacja z popielniczką, w środowej części kokpitu - od roku 1978, do 1982, montowano popielniczkę bez zaokrąglonego obramowania, a w okresie późniejszy identyczną jak ta w tylnych drzwiach (wąska, nowszego typu, z zaokrąglonym obramowaniem).
Wykładzina podłogi występowała w kolorach: czarnym, brązowym i szarym (późniejsze wersje). Czarna jest obecnie prawdziwym rarytasem i występowała w latach 1978-1980.
Szyby: oprócz standardowych, występowały też szyby barwione na brązowo (głównie w wersjach eksportowych). Z każdej, oryginalnej szyby, możemy odczytać rocznik Poloneza. Przykład na zdjęciu: cyfra po lewej stronie, pod logo BESPO, oznacza miesiąc, a cyfra po prawej stronie - rok.
Spoiler na tylnej klapie i spoiler podzderzakowy: były zwyczajnymi dodatkami akcesoryjnymi, a ich umiejscowienie na aucie nie jest wyznacznikiem tego, że nasza wersja to odmiana na export. Występował przez cały okres produkcji Poloneza (prawdopodobnie już od 1979 roku).
Oświetlenie: Przednie reflektory, były produkowane przez firmę ZELMOT, SIEM i LUCAS (chociaż spotykane są też często DDR RUHLA). Opcjonalnie (w wersjach na export) mogły być wyposażane w wycieraczki, a wtedy występowały w kilku konfiguracjach (ze spryskiwaczem lub bez, itp.) i różniły się nieco wyglądem.
Tylne lampy, w roczniku 1978 posiadały chromowane obudowy (później, do końca produkcji, czarne). Od początku produkcji do połowy lat 80-tych, lampy te miały odblask zintegrowany z kloszem, później wypukły. Migacze na przednich błotnikach, występowały w wersji z gładkim kloszem i z otworami na śrubki.
Halogeny, w pierwszych wersjach z chromowanym obramowaniem, w późniejszych z czarnym, plastikowy. Producenci, ZELMOT i WESEM (raczej jako zamienniki). Żółte klosze - eksport lub zamienniki. Maskownice - kilka odmian.
Na koniec jedna bardzo ważna uwaga: może się zdarzyć że trafimy na oryginalne auto z danego rocznika którego wyposażenie będzie inne niż to opisywane powyżej (np. z wcześniejszych wersji). Nie jest to w żadnym wypadku ,,kundel” ale urok fabryki FSO… W praktyce bowiem okazywało się, że do niektórych aut montowano to co akurat posiadano pod ręką czyli na magazynie. Nie powinny więc dziwić sytuacje kiedy np. nasze auto jest z 1981 roku a posiada szyby z rocznika 1980. Proszę mi wierzyć ale miałem od czynienia z kilkudziesięcioma Polonezami z różnych roczników, oglądanych na żywo, spędziłem kilka lat na grzebaniu w różnych ciekawostkach historycznych i rozmowach z ludźmi którzy w tamtych latach pracowali w FSO. Nic mnie już więc nie zdziwi jeśli chodzi o te samochody…
