Klasyczny Polonez

bor1Czyli pierwsza, produkcyjna wersja Poloneza. Premiera, miała miejsce 3 maja 1978 roku. Więcej informacji na temat tego auta, znajdziecie w zakładce HISTORIA. Na tej stronie, ograniczyłem się jedynie do opisania kilku detali nadwozia i wnętrza.

Rodzaje tapicerek: możemy wyróżnić pięć typów tapicerek;

– tapicerka standardowa, materiałowa ze skajowymi paskami po obu stronach siedziska. Domena najstarszych Polonezów (1977-1981). Występowała w kolorze czarnym, brązowym, czerwonym i niebieskim. Przy czym dwa ostatnie kolory to obecnie najbardziej poszukiwane odmiany. Niebieska tapicerka występowała w latach 1980-1981 (również bez skajowych pasków).

– tapicerka standardowa, materiałowa bez skajowych pasów po obu stronach siedziska – występowała w kolorze brązowym, czarnym i pomarańczowym (pomarańczowa tylko w latach 1980-1981).

– tapicerka znana głównie z wersji eksportowych – wykonana z grubszego materiału niż standardowa, bez skajowych pasków po obu stronach siedziska. Występowała w kolorze czarnym, brązowym, pomarańczowym, niebieskim i zielonym (pomarańczowa, niebieska i zielona tylko w latach 1980-1981).

– tapicerka taka jak w unikalnym modelu Coupe – brązowa w części siedziska a jego boczne strony wykonane z ciemnobrązowego skaju. Prawdopodobnie najrzadszy typ tapicerki występujący w tym aucie i prawdopodobnie występowała tylko w roku 1980.

– tapicerka ze skaju – domena wersji C czyli zubożonej odmiany Poloneza. Występowała w kolorach czarnym i brązowym.

Tapicerka ze skaju - brązowa Tapicerka ze skaju - czarna

Deska rozdzielcza występowała od początku produkcji w kolorach: czarnym i brązowym (głównie w wersjach eksportowych ale nie tylko). Miodowa to prawdziwy biały kruk – pojawiła się na przełomie 1983 i 1984 roku w krótkiej serii na eksport i była wytwarzana w krótkiej serii prawdopodobnie do 1985 roku. Ważna uwaga-deska rozdzielcza w autach z lat 1978-1979 różniła się wykonaniem a dokładniej zastosowano inną fakturę materiału przy jej produkcji (rzecz praktycznie niezauważalna i naprawdę trzeba siedzieć dobrze w temacie żeby poznać różnicę). To jednak nie koniec zmian – nie każda deska starego typu, z miejscem przeznaczonym na głośnik jest taka sama. W pierwszej serii posiadała ona chromowaną listwę nad schowkiem i lampki pod nawiewami. Kilka lat później przestano montować wspomnianą listwę i lampki (nieznacznie przeprojektowano też powierzchnię pod nawiewem z lewej strony – tam gdzie znajduje się przycisk od ssania). Wraz z upływem lat nastąpiły kolejne modyfikacje – ze środkowej części deski zniknęła zaślepka głośnika, później pojawiły się kratki nawiewów nad panelem środkowym. Generalnie do końca produkcji modelu Caro, kokpit budził skojarzenia z klasycznym Polonezem. Tak naprawdę całkowicie nową deskę rozdzielczą zaprezentowano wraz z pojawieniem się na rynku modeli Plus, w 1997 roku.

Różnice między fakturą desek rozdzielczych w Polonezach

Plastiki wnętrza występowały w kolorach: czarnym, brązowym i miodowym (ten ostatni kolor, jak już wspomniałem to duży unikat – występowały w nim niektóre plastiki kokpitu, np. tunel środkowy pod deską rozdzielczą i parapety drzwi).

Popielniczki: w najstarszych Polonezach, spotkamy dwa rodzaje popielniczek, w tylnych boczkach drzwiowych. Szerokie (w kolorach czarnym i brązowym), montowane były w latach 1978-1982/83, wąskie w okresie późniejszym. Podobnie wygląda sytuacja z popielniczką, w środowej części kokpitu – od roku 1978, do 1982, montowano popielniczkę bez zaokrąglonego obramowania, a w okresie późniejszy identyczną jak ta w tylnych drzwiach (wąska, nowszego typu, z zaokrąglonym obramowaniem).

Wykładzina podłogi występowała w kolorach: czarnym, brązowym i szarym (późniejsze wersje). Czarna jest obecnie prawdziwym rarytasem i występowała w latach 1978-1980.

Szyby: oprócz standardowych, występowały też szyby barwione na brązowo (głównie w wersjach eksportowych). Z każdej, oryginalnej szyby, możemy odczytać rocznik Poloneza. Przykład na zdjęciu: cyfra po lewej stronie, pod logo BESPO, oznacza miesiąc, a cyfra po prawej stronie – rok.

Oznaczenia szyb

Spoiler na tylnej klapie i spoiler podzderzakowy: były zwyczajnymi dodatkami akcesoryjnymi, a ich umiejscowienie na aucie nie jest wyznacznikiem tego, że nasza wersja to odmiana na export. Występował przez cały okres produkcji Poloneza (prawdopodobnie już od 1979 roku).

Spoiler podzderzakowy Tylny spoiler

Oświetlenie: Przednie reflektory, były produkowane przez firmę ZELMOT, SIEM i LUCAS (chociaż spotykane są też często DDR RUHLA). Opcjonalnie (w wersjach na export) mogły być wyposażane w wycieraczki, a wtedy występowały w kilku konfiguracjach (ze spryskiwaczem lub bez, itp.) i różniły się nieco wyglądem.

Tylne lampy, w roczniku 1978 posiadały chromowane obudowy (później, do końca produkcji, czarne). Od początku produkcji do połowy lat 80-tych, lampy te miały odblask zintegrowany z kloszem, później wypukły. Migacze na przednich błotnikach, występowały w wersji z gładkim kloszem i z otworami na śrubki.

Chromowane obudowy tylnych lamp z 1978 roku  

Halogeny, w pierwszych wersjach z chromowanym obramowaniem, w późniejszych z czarnym, plastikowy. Producenci, ZELMOT i WESEM (raczej jako zamienniki). Żółte klosze – eksport lub zamienniki. Maskownice – kilka odmian.

Na koniec jedna bardzo ważna uwaga: może się zdarzyć że trafimy na oryginalne auto z danego rocznika którego wyposażenie będzie inne niż to opisywane powyżej (np. z wcześniejszych wersji). Nie jest to w żadnym wypadku ,,kundel” ale urok fabryki FSO… W praktyce bowiem okazywało się, że do niektórych aut montowano to co akurat posiadano pod ręką czyli na magazynie. Nie powinny więc dziwić sytuacje kiedy np. nasze auto jest z 1981 roku a posiada szyby z rocznika 1980. Proszę mi wierzyć ale miałem od czynienia z kilkudziesięcioma Polonezami z różnych roczników, oglądanych na żywo, spędziłem kilka lat na grzebaniu w różnych ciekawostkach historycznych i rozmowach z ludźmi którzy w tamtych latach pracowali w FSO. Nic mnie już więc nie zdziwi jeśli chodzi o te samochody…

Comments are closed.